Wypalenie zawodowe. Kiedy nie chce się chcieć 

Data i czas rozpoczęcia
Liczba miejsc 5

Wypalenie zawodowe nie pojawia się nagle. Może dotknąć każdego, bez względu na wiek, płeć czy wykonywaną profesję. Obniża motywację i znacząco wpływa na jakość życia zarówno zawodowego, jak i prywatnego. Jakie są jego przyczyny i skutki? Kto jest bardziej narażony? Dlaczego chroniczny stres w pracy jest jednym z głównych czynników ryzyka wypalenia zawodowego? 

Wypalenie zawodowe. Czynniki indywidualne, interpersonalne i organizacyjne 

Na szczęście nie każdy z nas będzie mierzył się z tym problemem. Niektóre osoby, a także ich cechy osobowościowe są bardziej podatne na wypalenie zawodowe. Powody rozpatruje się zazwyczaj na trzech płaszczyznach: indywidualnej, interpersonalnej i organizacyjnej. 

Kwestie indywidualne najczęściej są związane z niskim poczuciem własnej wartości, bierności, osobowości zależnej, ale także z przekonaniami na temat roli, jaką pełnią w firmie. Zdarza się, że pracownik nie stawia czoła wyzwaniom z obawy przed popełnieniem błędów i poniesieniem porażki. Mogą nieadekwatnie reagować na sytuacje zawodowe, są perfekcjonistami z tendencją do przekładania zadań na później. Karcą siebie za najmniejsze niedociągnięcie, a pracę traktują jako misję. 

Inną równie ważną trudnością są problemy interpersonalne pomiędzy podwładnym a przełożonym lub pracownikami. Brak komunikacji i wsparcia w miejscu pracy, konflikty ze współpracownikami, ale też rywalizacja, agresja werbalna, przemoc psychiczna, mobbing i hamowanie inicjatywy, rozbudzającej kreatywność. 

Nie powinniśmy zapominać o czynnikach organizacyjnych. Jeżeli pracodawca przekazuje obowiązki w postaci nakazów i zakazów, to może być to źródłem stresu i objawia się spadkiem motywacji do podejmowania działań. Pracownik czuje nadmiar obowiązków, stawia mu się wymagania niemożliwe do zrealizowania w określonym czasie, zakres obowiązków nie jest jasny lub sprzeczny. Budzi to lęk, frustrację i jest szybką drogą do wypalenia zawodowego. 

Objawy wypalenia zawodowego. Na co zwrócić uwagę? 

Psycholog zwraca uwagę na następujące symptomy, które powinny obudzić w nas czujność: 

  • rozczarowanie swoją osobą 
  • poczucie zobojętnienia i brak aktywności 
  • uczucie wyczerpania po pracy 
  • intensywna złość i niechęć 
  • poczucie winy  
  • chroniczne zmęczenie 
  • pesymistyczne postrzegania świata, izolacja 
  • spoglądanie na zegarek i czekanie na moment powrotu do domu 
  • przekładanie zadań 
  • przesuwanie terminów spotkań z klientami 
  • negatywny stosunek do klientów 
  • utrudniona koncentracja  
  • niechęć do rozmów telefonicznych i rozmów z klientami 
  • cynizm, brak wartości 
  • częste infekcje 
  • bóle głowy i dolegliwości ze strony układu pokarmowego 
  • problemy, które przenoszą się na życie prywatne, zwłaszcza relacje z bliskimi 
  • częsta nieobecność w miejscu pracy. 
Cały artykuł dostępny w bezpłatnej aplikacji Ann lub po zalogowaniu na stronie

Wypalenie zawodowe. Profilaktyka to podstawa 

Niestety, większość z nas nie może sobie pozwolić na rezygnację lub zmianę pracy. Istnieją jednak sposoby, aby codzienne obowiązki stały się przyjemniejsze, a stres nie był przyczyną frustracji. Co możemy zrobić? 

Przede wszystkim ustalmy realistyczne cele i nie stawiajmy przed sobą zbyt wysokich wymagań, jeżeli czujemy, że nie jesteśmy w stanie czegoś zrobić. Zawsze informujmy o tym przełożonego. Jeżeli spotykamy się z krytyką, zastanówmy się, czy była ona słuszna i następnym razem spróbujmy nie popełniać tego samego błędu. Wyciągajmy wnioski z naszych niedociągnięć.  

W naszym życiu najważniejsi jesteśmy my sami. O ile to możliwe zadbajmy o siebie i swoje zasoby. Deprywacja snu i problemy osobiste bardzo rzutują na życie zawodowe. Porozmawiajmy z przełożonym i poprośmy go, aby nie nakładał na nas nowych obowiązków. Poinformujmy, że przechodzimy przez trudny okres i że oczekujemy wyrozumiałości. Pracodawca powinien okazać zrozumienie.  

Być może kluczową kwestią jest organizacja i brak umiejętności zarządzania czasem. Dlatego warto zastanowić się, czy nie musimy nad tym popracować. Skupmy się też na swoich mocnych stronach i wykorzystujmy ja, kiedy będzie taka możliwość.  

Pozwólmy sobie na relaks i odpoczynek, również w miejscu pracy. W trakcie przerwy nie wykonujmy telefonów, a przeznaczmy ten czas na krótkie ćwiczenia lub rozmowę z koleżanką na tematy, które nie są związane z miejscem pracy. 

W niektórych przypadkach sprawdzi się też joga, medytacja i aktywność fizyczna, która niweluje odczuwanie stresu. Nie bójmy się korzystać z usług psychoterapeuty, a jeśli sytuacja finansowa na to pozwala, odejdźmy. W pracy spędzamy dużą część naszego życia. Nie warto poświęcać go miejscu, które nie spełnia naszych oczekiwań i są źródłem wypalenia zawodowego. 

Autorka: Karolina Bielawska na podst. mat. pras. rops.krakow.pl 

Czytaj więcej w Ann Asystent Zdrowia:

wypalenie zawodowe, stres
Fot. Shutterstock
0 Komentarzy

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.